คู่มือปฏิบัติสำหรับผู้เข้าทิเบตครั้งแรก: อาการแพ้ความสูงและการรับมือ

อาการแพ้ความสูงเป็นอย่างไร

เมื่อความสูงถึงประมาณ 2700 เมตรขึ้นไป ร่างกายจะเริ่มปรับตัวกับความกดอากาศที่ลดลง ปริมาณออกซิเจนที่น้อยลง และอากาศที่แห้ง อาการที่พบบ่อยคือ ปวดหัว หายใจสั้น แน่นหน้าอก เบื่ออาหาร มีไข้เล็กน้อย วิงเวียน และอ่อนเพลีย บางคนเนื่องจากขาดออกซิเจนจึงมีริมฝีปากและเล็บเปลี่ยนเป็นสีม่วง ง่วงซึมหรือนอนไม่หลับ บางคนเนื่องจากความแห้งจึงมีผิวหยาบ ริมฝีปากแตก หรือเลือดกำเดาไหล

เมื่อเกิดขึ้นแล้วควรทำอย่างไร

ให้เน้นการพักผ่อน เคลื่อนไหวน้อยลง กินอาหารให้สม่ำเสมอ ดื่มน้ำมากๆ ระวังรักษาความอบอุ่น คนส่วนใหญ่จะค่อยๆ ดีขึ้นภายในหนึ่งถึงสองวัน หากมีอาการรุนแรง เช่น บวม หายใจลำบาก หรือเป็นหวัดหนัก ควรไปพบแพทย์ทันที รับออกซิเจน และหากจำเป็นให้ลงไปยังพื้นที่ต่ำโดยเร็ว ลาซามีเที่ยวบินออกทุกวัน การอพยพจึงค่อนข้างสะดวก

วิธีบรรเทาอาการ

รักษาใจให้สงบ เดินช้าๆ อย่าวิ่งหรือยกของหนัก ในช่วงสองสามวันแรกไม่ดื่มแอลกอฮอล์และไม่สูบบุหรี่ ระวังรักษาความอบอุ่นและเลื่อนการอาบน้ำครั้งแรกออกไป หากปวดหัวเล็กน้อยไม่จำเป็นต้องรับออกซิเจนทันที ให้ร่างกายปรับตัวเองก่อน เว้นแต่แพทย์แนะนำเป็นอย่างอื่น

ใครควรระวัง

ผู้ที่มีโรคหัวใจรุนแรง ความดันโลหิตสูงที่ควบคุมไม่ได้ โรคหอบหืดรุนแรง หรือโรคระบบทางเดินหายใจรุนแรงอื่นๆ ไม่ควรเดินทางเข้าทิเบต ผู้ที่ตั้งครรภ์ควรปรึกษาแพทย์ก่อนออกเดินทาง หากก่อนออกเดินทางเป็นหวัดชัดเจน แนะนำให้หายดีก่อนแล้วจึงเดินทาง

เครื่องบินหรือทางบก

เครื่องบินรวดเร็ว เมื่อถึงแล้วสามารถพักผ่อนได้ทันที หากรู้สึกไม่สบายก็สะดวกในการพบแพทย์ ทางบกความสูงจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น ซึ่งในทางทฤษฎีดีต่อการปรับตัว แต่การนั่งรถระยะไกลที่สั่นสะเทือนและการข้ามด่านเขาสูงทำให้ใช้พลังงานมาก กลับอาจกระตุ้นให้เกิดอาการได้ เลือกได้ตามเวลาและสภาพร่างกาย